Kάποιοι μαθητές δυσκολεύονται με την ανάγνωση, αλλά δεν εντάσσονται στους μαθητές με διάγνωση μαθησιακών δυσκολιών. Οι μαθητές αυτοί μπορεί να βρίσκονται λίγο πιο πίσω από τους συμμαθητές τους και χρειάζονται μόνο λίγο παραπάνω χρόνο για να πετύχουν την αντίστοιχη (προς τους συμμαθητές τους) μάθηση, ή μπορεί να χρειάζονται πιο συστηματική και ειδική διδασκαλία για να προχωρήσουν απρόσκοπτα στη συνέχεια, ή μπορεί οι μαθητές αυτοί να είχαν προηγούμενη ελλιπή διδασκαλία στην ανάγνωση. Στις περιπτώσεις αυτές, η πρόοδος των μαθητών εξαρτάται από την αποτελεσματική διδασκαλία στο σχολείο και την γενικότερη υποστήριξη των γονιών και της οικογένειάς τους, ώστε να ικανοποιηθούν οι ανάγκες μάθησης των μαθητών αυτών.

   Κάποιοι άλλοι μαθητές επίσημα εντάσσονται στη διαγνωστική κατηγορία των μαθησιακών δυσκολιών. Οι μαθητές αυτοί θα πρέπει να τύχουν της επίσημης υποστήριξης του εκπαιδευτικού συστήματος, στο πλαίσιο εξατομικευμένης παρέμβασης για την ανάπτυξη της ανάγνωσης.

Κοινά στοιχεία που μπορεί να δείχνουν ότι ένα άτομο μπορεί να έχει μαθησιακές δυσκολίες ενδέχεται να είναι τα ακόλουθα:

  • • δυσκολία με την ανάγνωση και/ή τη γραφή,
  • • προβλήματα με μαθηματικές δεξιότητες,
  • • δυσκολίες στη μνήμη,
  • • προβλήματα διατήρησης της προσοχής,
  • • δυσκολία στο να ακολουθεί οδηγίες,
  • • φτωχή ικανότητα συντονισμού,
  • • δυσκολία με έννοιες που σχετίζονται με τον χρόνο
  • • πρόβλημα στην οργάνωση

Παράλληλα, ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες μπορεί επίσης να επιδεικνύει ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

  • • παρορμητική συμπεριφορά,
  • • ακατάλληλη ανταπόκριση σε σχολικές ή κοινωνικές περιστάσεις,
  • • δυσκολία συγκέντρωσης στο έργο (εύκολη απόσπαση της προσοχής),
  • • αδυναμία εύρεσης του κατάλληλου τρόπου για να εκφράσουν κάτι,
  • • μη συνεπής σχολική απόδοση,
  • • ανώριμος τρόπος ομιλίας,
  • • δυσκολία στην καλή ακρόαση,
  • • προβλήματα αντιμετώπισης νέων καταστάσεων στη ζωή τους,
  • • προβλήματα στην κατανόηση λέξεων ή εννοιών.

Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις των μαθησιακών δυσκολιών που μπορούν να ταξινομηθούν με βάση την ηλικία του παιδιού. Πιο συγκεκριμένα:

  1. Αργή μάθηση της σχέσης φωνημάτων-γραφημάτων
  2. Μπερδεύουν βασικές λέξεις (θέλω, τρέχω)
  3. Κάνουν επίμονα λάθη ανάγνωσης και ορθογραφίας, περιλαμβάνοντας αντιστροφές γραμμάτων (3/ε), αντικαταστάσεις γραμμάτων (φ/θ – β/δ), και λέξεων (μητέρα/μαμά)
  4. Αναριθμητισμοί, (λανθασμένη σειρά αριθμών) και λανθασμένη χρήση των αριθμητικών σημείων των πράξεων (+, -, x, /, =)
  5. Ανακαλούν με δυσκολία γεγονότα
  6. Αποκτούν με δυσκολία νέες δεξιότητες και φαίνεται να έχουν σημαντικές δυσκολίες στη μνήμη (ανάκληση)
  7. Είναι παρορμητικοί, ανοργάνωτοι, χαοτικοί, δυσκολεύονται να προγραμματίσουν
  8. Ασταθές ή λανθασμένο πιάσιμο μολυβιού-στυλού
  9. Κακός συντονισμός, δυσκολίες προσανατολισμού, δυσκολίες στις έννοιες του χώρου και χρόνου
  10. Επηρρεπείς στα ατυχήματα

 

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς

  • Ζητήστε βοήθεια από ειδικούς και ενημερωθείτε όσο περισσότερο γίνεται για τη μαθησιακή δυσκολία του παιδιού σας.
  • Αποδεχτείτε τη δυσκολία του παιδιού σας.
  • Γεμίστε με θετική ενέργεια και υπομονή, ώστε η ώρα της καθημερινής μελέτης να είναι ήρεμη και όχι με φωνές και άσχημες φράσεις.
  • Τονίστε την όποια πρόοδο του παιδιού και βεβαιώστε το ότι όσο περισσότερο προσπαθεί τόσο καλύτερο θα γίνεται.
     Μην ξεσπάτε τα νεύρα σας ή τις προσωπικές ανησυχίες σας στα παιδιά σας.
  • Φροντίστε να τονώνετε την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμηση του παιδιού.
  • Στην προσπάθειά σας να τονώσετε την αυτοπεποίθηση του παιδιού μην ξεχνάτε πως σύμμαχο έχετε το δάσκαλο. Δεχτείτε τη συμβολή και την καθοδήγησή του.
  • Δείξτε στο παιδί ότι από τα λάθη μαθαίνουμε!
  • Καταλάβετε ότι οι μαθησιακές δυσκολίες δεν έχουν σχέση με το νοητικό επίπεδο του παιδιού. Άλλωστε έχει βρεθεί ότι πετυχημένοι και πολύ έξυπνοι άνθρωποι είχαν μαθησιακές δυσκολίες.
  • Μη μιλάτε άσχημα και αρνητικά στα παιδιά σας.

Να θυμάστε ότι δεν είστε οι μόνοι γονείς που αντιμετωπίζουν κάτι τέτοιο.

Βιβλιογραφία

Hammill, D.D. (1990). On defining learning disabilities: An emerging consensus. Journal of Learning Disabilities, 23, 74-84. Gallagher, L.S. (1995). The impact of learning disabilities on families. Journal of Child Neurology, 10 (suppl. 1), 112-113. Kavale, K.A. & Forness, S.R. (2000). What definitions of learning disability say and don’t say. A critical analysis. Journal of Learning Disabilities, 33(3), 239-256. Παντελιάδου, Σ. & Μπότσας, Γ. (2007). Μαθησιακές δυσκολίες: Βασικές έννοιες και χαρακτηριστικά. Εκδ. Γράφημα. Παντελιάδου, Σ., Πατσιοδήμου, Α. & Μπότσας Γ. (2004). Οι Μαθησιακές Δυσκολίες στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση Εκδόσεις: Adaction A.E. Τομαράς Ν. (2008) Μαθησιακές Δυσκολίες. Ισότιμες ευκαιρίες στην εκπαίδευση. Αθήνα: Πατάκης.

Επιστημονική επιμέλεια: Ειρήνη Μπάκα, ειδική παιδαγωγός του κέντρου ΕΠΑΦΗ.

Βρείτε μας παντού!